Het Drents museum te Assen

Beste vrienden en volgers,

Het Drents museum is gevestigd in het voormalige Gouvernementsgebouw aan de Brink, midden in het centrum. Het gebouw stamt uit de negentiende eeuw, en ziet er ook zo uit. De wandversieringen binnen zijn weelderig, en de sfeer is aangenaam ouderwets.

Aanleiding voor ons bezoek is de grote overzichtstentoonstelling over Frida Kahlo: Viva la Frida!

Ik had nog nooit van Frida Kahlo gehoord, maar dat kan aan mij liggen. Ze is een schilderes uit Mexico en is vooral aldaar beroemd, en in de VS. Maar ook hier is ze duidelijk in trek, want de kaartjes moet je online met tijdslot reserveren, ook al is de covid-ellende al een beetje voorbij. Als we ons een half uur te vroeg melden, is de dame aan de kassa onverbiddelijk, tijd is tijd, maar haar ogen pretlachen en we mogen natuurlijk meteen binnenkomen.

In haar tijd, de eerste helft van de 20e eeuw, was de non-figuratieve kunst bon ton, maar Frida Kahlo ging vooral haar eigen gang. Haar schilderijen drukken vooral begaanheid uit met de arme Mexicaan, de trots op haar land en ook het lijden dat zijzelf lichamelijk ondervond. Ze raakte op jonge leeftijd ernstig gewond bij een busongeluk, onderging daarna talloze operaties, en leed haar leven lang ondragelijke pijnen. Haar schilderijen zijn prachtig van kleur, en zitten vol symboliek. Frida Kahlo was een sterke vrouw met een moeilijk, doch rijk leven.

In de museumwinkel vinden we de aapjes terug, die mijn vader na een reis door verre landen altijd voor ons meenam, maar onveranderlijk eindigden in eeuwige quarantaine op Schiphol. Maar ze zijn blijkbaar nu goed terecht gekomen. Op de schilderijen van Frida Kahlo komen ze overigens ook veelvuldig voor. Vandaar waarschijnlijk dat ze in de winkel liggen. Maar een kloeke catalogus is nu meer van onze gading.

Het Drents museum is erg groot, en we dwalen nog wat rond op de afdeling zelfportretten. Daar vinden we een gave houtsnede van Jan Mankes en een Flip Drukker met een zelfportret dat slechts als schaduw op de muur tot leven komt.

Daarna drentelen we nog even door het centrum van Assen. Het geheel is een wat moeizame samensmelting van gezellige oude bebouwing en niet-passende nieuwbouw. Helaas niets nieuws onder de Nederlandse zon. Ter gelegenheid van de Frida tentoonstelling zijn er op diverse plekken in de stad schilderingen, plaketten en andere kunstuitingen te zien. En dat is dan wel weer aardig.