Holtingerveld, D53 & D54 en DRT

Beste vrienden volgers,

Vandaag gaan we een stuk wandelen in het Holtingerveld nabij Havelte. Het is een uitgestrekt natuurgebied met bos en heide en waar het goed wandelen is. Op deze schitterende zonnige zaterdag wordt er overigens ook druk gefietst, gemountainbiked, paardgereden en honduitgelaten. En dan te bedenken dat ik vanmorgen met mijn museumkaart de voorruit van de auto ijsvrij moest maken.

We komen ook voorbij de Havelterberg, die een duizelingwekkende 26 meter boven Nap uitsteekt. Maar voor ons randstedelingen zijn positieve Nap’s zowieso al bijzonder. De Havelterberg is tijdens één van de ijstijden opgebuldozerd door het oprukkende ijs. Datzelfde ijs transporteerde ook grote zwerfkeien vanuit Scandinavië naar hier. Terwijl de Egyptenaren aan hun pyramiden sleutelden, maakten de Drenthse hunebedbouwers slim gebruik van het alhier beschikbare bouwmateriaal en assembleerden hier de hunebedden D53 en D54        (de D staat voor Drenthe, in Groningen zijn er ook, maar beginnen met een G).

Vooral de D53 is bijzonder goed gelukt en nog erg gaaf. Maar hij is al eens uit elkaar geweest. Dat deden Duitse militairen die hier een vliegveld aanlegden. Maar alles is goed gekomen, alle stukjes waren er nog. De Engelsen hebben het vliegveld flink gebombardeerd. Daarvan getuigen de vele bomkratersr, die gevuld zijn met water. De boswachterij laat het maar zo, want er floreren heidekikkers en watersalamanders.

De wandeling door de zonnige heide en bossen is prachtig, hoewel we toch weer wat richtingpaaltjes missen. Maar met wat hulp van een Drents hondenuitlatersechtpaar komen we keurig rond.

In de middag brengen we nog een bezoekje aan de radiotelescoop van Dwingeloo (DRT), die uitkijkt op een schier oneindig heideveld. De zon is al wat lager gezakt, en in het zachte strijklicht is het rijk oogsten met het fototoestel.

De telescoop zelf staat er monter bij. Vlakbij zijn de kantoren van Astron, het Nederlandse instituut voor radioastronomie. En ook vandaag nog leading.

Voor ‘s avonds scoren we nog wat speciaalbiertjes. Op de Brink stond in 1662 al een logement, met eigen brouwerij. Het is nu al generaties lang Hotel Restaurant Wesseling, met wederom eigen bier. Een rijk blond bier dat je lippen doet smakken en jezelf doet snakken naar meer.