Aekingerzand in de herkansing

Beste vrienden en volgers,

Vandaag gooien we het Aekingerzand in de herkansing. Dat is een mooi heidegebied met zandverstuivingen op de grens van Drenthe en Friesland. Bij ons vorige bezoek met Pasen vorig jaar waren we al een stuk verder in de lente, maar we zijn toen ongenadig gegeseld door bitterkoude hagelbuien, en ook zijn we nogal verdwaald. De herinnering aan enig ongemak was al snel vervaagd, die aan de prachtige natuur is blijven hangen. Vandaar dat we monter beginnen aan de Kaleduinen wandeling van 5,5 kilometer, met rode mannetjes om te volgen.

Na verloop van tijd krijgt de montere wandelaar de keuze om ofwel de rode mannetjes te blijven volgen, of over te stappen op witte mannetjes. De belofte is dat ergens verderop de witte mannetjes weer kruisen met de rode mannetjes, en je weer kan wisselen. Het totaal komt dan op ongeveer 10 kilometer. Prachtig plan, we vervolgen de wandeling met het volgen van de witte mannetjes.

Na een hele tijd witte mannetjes constateren we dat we hetzelfde pad voor de tweede keer inslaan. Dat doet ons besluiten om het heft in eigen hand te nemen. We letten niet meer op de mannetjes, en koersen verder op geheugen en intuïtie. Dat pakt goed uit, want na weer een hele tijd stuiten we alsnog weer op het rode mannetjes spoor. Dat leidt ons braaf naar de bekende uitkijktoren, en langs een vennetje weer terug naar het parkeerterrein, waar de blauwe schicht trouw staat te wachten.

Het was wederom een langere wandeling dan gepland, maar ach, met prachtig weer, en met boomleeuweriken die het hoogste lied zingen gaan we niet klagen. Weer terug in Dwingeloo staat het welkomscommitée ons al tegemoet te mekkeren.